محرومیت از خواب چه تاثیری بر مغز و عملکرد شناختی آن دارد؟ (بخش دوم) همه‌ی کارهایی که ما انجام می‌دهیم ممکن است تحت‌ تأثیر کمبود خواب قرار نگیرند، اما بیشتر آن‌ها چنین هستند. فن می‌گوید: محرومیت از خواب موجب نقصان گسترده‌ای در تمام جنبه‌های زندگی می‌شود. درحالی‌که مطالعه اول نشان می‌دهد چگونه محرومیت از خواب بی‌درنگ می‌تواند به اثرات شناختی منجر شود، مطالعه‌ی بعدی این موضوع را مورد بررسی قرار داده است که چگونه محرومیت از خواب می‌تواند فرد را در بلند مدت در معرض خطرات مشکلات جدی‌تری مانند زوال شناختی و زوال عقل قرار دهد. در مطالعه‌ی دوم از دانشگاه بوستون، پژوهشگران رفتار مایع مغزی‌ نخاعی (CSF) را در مغز افرادی که خواب بودند، مورد بررسی قرار دادند. پژوهشگران می‌خواستند بدانند که آیا فعالیت امواج مغزی با جریان خون و جریان مایع مغزی‌ نخاعی پیوسته است یا نه. پژوهشگران از شرکت‌کنندگان خواستند تا کلاهک‌های EEG (کلاهک‌های قادر به ثبت فعالیت مغزی) را روی سر خود قرار دهند تا بتوانند امواج مغز را اندازه‌گیری کنند. آن‌ها همچنین در یک دستگاه MRI می‌خوابیدند تا پژوهشگران بتوانند حرکت دو مایع در مغز را مورد نظارت قرار دهند. چیزی که پژوهشگران مشاهده کرده‌اند، این بود: وقتی سلول‌های مغز خاموش می‌شدند و امواج مغز در جریان خواب آرام می‌شد، خون از مغز خارج و با انجام این کار، مایع مغزی‌نخاعی وارد مغز می‌شد. پژوهش‌های گذشته نشان داده‌اند که امواج مغزی طی خواب تغییر می‌کنند و البته مطالعه‌ی دیگری نیز نشان داده است که مایع مغزی‌ نخاعی برای شستن مواد زائد ازجمله پروتئین‌هایی که در بیماری آلزایمر در مغز تجمع پیدا می‌کنند، به جریان می‌افتد اما تاکنون کسی ارتباط این دو پدیده را مشاهده نکرده بود. مطالعات مشاهده‌ای نیز نشان داده‌اند که فقدان خواب با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عصبی و ازجمله آلزایمر همراه است. پژوهش‌های جدید، مطالعات گذشته را به‌خوبی به هم پیوند می‌زند و اگرچه هر کدام به جنبه‌های مختلف و مقیاس زمانی متفاوتی از محرومیت از خواب توجه کرده‌اند، یادآورهای خوبی هستند که نشان می‌دهند کمبود خواب هم در کوتاه‌ مدت و هم در بلند مدت دارای عوارض شدیدی است.